آره ! اینجوریه!

تا راه قــلنــــدری نپــویی نشـــود     رخساره به خون دل نشویی نشود

سودا چه پزی تا که چو دلسوختگان   آزاد به تـــرک خــود نگــویی نشــود

با بی بی تنها بودم و فرصت خوبی پیدا کرده بودم تا یه دل سیر نگاهش کنم و تو تنهایی بی بی  غرق بشم. بشناسمش. بدون اینکه حرفی بزنه ، خاطراتش رو مرور کنم.

بی بی نمازش رو خونده بود و نشسته بود سر سجاده. انگار دونه های تسبیح تو بوسیدن دست پر چروکش از هم پیشی می گرفتند.

نمی دونم چه سری تو نمازش بود که بعد از نماز می بردش تو فکر. مخصوصا وقتی دور و برش شلوغ نبود.

برام عجیب بود که این بار بعد از نمازاشک تو چشمش حلقه نزد. سر سجاده آهی کشید  گفت : " آره ننه جان ! اینجوریه! "

انگار که به کشفی بزرگ رسیده بود.

این جمله رو که گفت حس کردم دلم سنگین شد. حس کردم دقیقا منظورش رو از این جمله فهمیدم. جمله ای که انگار آب سردی بود بر روی آتش جان سوزی که در دل داشت.

بی بی فهمیده بود رسم دنیا چه رسمی ست. هر چند دیر بود ، ولی بی بی با این جمله برای همیشه آروم شد.

بی بی دریافته ود که دنیا ، سرای تحمله. جای سختی کشیدن و صبر کردنه.

بی بی فهمیده بود اصلا قرار نیست تو دنیا بهمون خوش بگذره. فهمیده بود تموم اون سختی ها که کشیده بود ، حق بودند. به جا بودند. باید این سختی ها میومدند و می گذشتند و بی بی هم باید تحمل می کرد.

غم انگ کمونیست زدن به پسرش و مرگش در غربت بیشتر از هر چیزی اذیتش کرده بود. ولی بی بی با اون هم کنار اومد.

یا غمی که وقتی کوروش - عزیزترین نوه ی بی بی - به فرنگ می رفت به دل بی بی نشست.

یادمه وقتی کوروش داشت می رفت ،  بی بی پرسید : " بچم کی بر می گرده ؟ " ،

اطرافیان جوابی برای بی بی نداشتند . آخر با من من گفتند : "چون کوروش هنوز سربازی نرفته ، حالا حالا ها نمی تونه برگرده. " و بی بی اون شب دیگه چیزی نگفت.

***

وقتی بی بی رفت ، با این که باورم این بود که راحت شد و اون طرف مطمئنا ْ خوشحال تر خواهد بود ،  ولی نمی تونستم غم دیگه ندیدنش رو سرپوش بگذارم.

اما یاد خودش افتادم و سعی کردم با شیوه ی خودش خودم رو آروم کنم.

به خودم گفتم : " آره پسر جون ! اینجوریه! "

داغی بر دل

به دور ما كه همه خون دل به ساغر هاست  

  ز چشم ساقي غمگين كه بوسه خواهد چيد؟ *

۱- خسته نشدي از نوشتن اين اراجيف؟  آخرش كه چي احمق جون؟

۲- براي دل خودم مي نويسم .

۱- مي خواي اينطوري ثابت كني دل هم داري؟ خيالت تخت. تو خودت هم بكشي بهت مي گن يخ.

۲ - نه ، من نوشتن رو دوست دارم! خوب دوست دارم بنويسم و نوشته هام نقد بشن تا تو نوشتن پيشرفت كنم.

۱- دلت رو به چي خوش كردي؟ چند وقته داري با اين دلايل مسخره خودت رو سر كار مي ذاري؟

۳- مي شه آرومتر؟! من ديشب ۲ ساعت بيشتر نخوابيدم.

۲- من به تو كه كاري ندارم !  برو زندگيت رو بكن. چرا نوشتن من آزارت مي ده ، نمي دونم؟!

۱ - نوشتنت آزارم نمي ده ،‌اين ماليخولياته كه داره بيچارم مي كنه. چرا نمي فهمي آشغال؟

۳- گفتم آرومتر! من در ۴۸ ساعت گذشته ۶ ساعت خوابيدم. مي فهميد؟

۲- من عذر مي خوام.

۱- تو ديگه چي مي گي؟ مگه شب رو ازت گرفتن؟ جاي اينكه مثل جغد  شب بيداري بكشي بگير بكپ!

۲- فكر كنم من از اينجا برم همه چي درست بشه.

۱- اصلا چرا اومدي كه حالا بخواي بري؟ خيال كردي بري ردت ، اثرت ما رو راحت مي ذاره؟

۳- خدايا . دلم مي خواد بخوابم . دلم مي خواد تا ابد بخوابم.

-------------------------------------------------------------------

*ساقی غمگین ، خداوندگار آواز ايران ، جناب استاد شجريان ، در گذشت مادر گراميتان را تسليت مي گويم.

پیشترها

این و آن

به یاد گذشته

" در نمی گیرد نیاز و ناز ما با حسن دوست

 خرم آن کز نازنیم بخت برخوردار داشت  " !

 کمال را از آسمان شب و ستاره ها بیاموز. آسمان شب با ستاره هایش زیباست و ستاره ها فقط در آسمان شب زیبایند.

به روایت نیمه ی دومم ، سهراب :

کمال را از آسمان بیاموز. چون ستاره در آسمان زیباست. اما آسمان شب بدون ستاره هایش نیز زیباست.

 چشمم به یادداشت های شب شعری افتاد که قبلا با سهراب می رفتیم. یک متن از سهراب پیدا کردم. مثل چشمام برام عزیزه.

" زمان را می دیدم / و بی هیچ نشانی از کودکی / همه را پشت سر می گذاشتم / به دنبال گم شده ای / سال ها از او بی خبر.

امیدی بود شاید / اگر پنجره ای باز می شد / و آنگاه می گفتم / اکنون قلبم در شرایطی نیست / که گواه عشق را دور  کند / و لاف از دوستی بزند / این همان عشقی است که تازیانه هایش قلبم را به ستوه آورد .

 آدمی از کلمه ی عشق چیزی نمی داند / مثل کودکان عشق را زود گذر درک می کند. / حتی از پرندگانی که بر سر شاخه ها آواز می خوانند و می گویند / بی خبر است . / او از هر جنبنده ای بی خبر است. / آدمی همیشه عادت دارد سرنوشت را دست به سر کند / و در گوشه ای به امید روزهای بهتر می نشیند./ روزها در گذرند/ و ما در همان نقطه ی اول ساکنیم ./ این سرنوشت بشری است که خود را اشرف مخلوقات می داند. "

... و سرانجام بارید

قطره قطره بر من باريدی و من ،

        - چون هميشه –               

                چتري با خود نداشتم. 

   تا عمق سنگ فرش هاي خيالم نفوذ كردي،

   جاري شدي

   و اين سبزي  ِ اكنون از توست.

   شايد تا برسد

  بوي عود دل من به مشام شما .

-----------------------------------------------------------

 نه لطافت طبع سهراب دارم ، نه قدرت بیان شاملو ، تا تو را توصیف کنم .

 اما باور کن ،

 اگر سهراب و شاملو با هم جمع شوند ،

 باز در برابر توصیف عشق من به تو خاموش می مانند.

بر پرنيان شب

طرح امنیت اجتماعی یا مبارزه با...؟

یا لطیف

سردار احمدی مقدم، در یک مصاحبه ی تلویزیونی:

نزدیک ۸۵ درصد مردم با طرح ایجاد امنیت اجتماعی رای موافق دارند.

پوزیشن ۱، ورودی مترو:

خانم میانسالی خطاب به دختر جوان:

مراقب باش، بالا معمور ایستاده!

پوزیشن ۲ ، تاکسی:

راننده ی تاکسی :

آقا  این پولی که به این مامورا می دن رو می زدن به زخم جوونا. جوون اگر کار درست حسابی داشته باشه ، به خاطر حفظ ظاهرشم شده، درست لباس می پوشه.

پوزیشن ۳ ، یکی از چهار راه های تهران :

خانم مسنی با  صدای بلند، خطاب به مامور نیروی انتظامی :

خدا نسلتون رو از زمین برداره! چی کار دارید بچه ی مردم رو؟! بذارید زندگیشون رو بکنن. کم گرفتاری دارن؟ شما خودتون بچه ندارید؟ خواهر ندارید؟

اشتباه نکنید ، موارد بالا، فقط جزیی از آن ۱۵ درصد باقی هستند.

برای زيبا ترين

گيلانه

بسم الرّبِ الشهدا و الصدیقین

چند روز پیش بعد از مدت ها رفتم سینما، یا بهتر بگم من رو بردند سینما. فیلم ((  گیلانه )) ساخته ی خانم رخشان بنی اعتماد. فیلم زیبایی بود با پس زمینه ی فمینیستی که در کارهای خانم بنی اعتماد دیده می شود.

حرف دلم بود. و حرف انسان هایی که در آرامش بودند، می توانستند در آرامش هم باقی بمانند، ولی برای آسایش من و شما این آرامش را از خودشان سلب کردند.

یاد زندگی افتادم. یاد چیزهایی که دارم و نمی بینم. یادم آمد که خیلی ها هستند که زندگی نمی کنند برای مرگ. بلکه زندگی می کنند برای زندگی و حتی خدمت به دیگر زنده ها.

یاد ایثار؛ کلمه ای که کم کم فراموش می شود. به خودم گفتم : هممون داریم گرگ می شیم – ببخشید جمع بستم - . کثافت کاری های خودم و آدم های دورو برم رو بهتر دیدم و درک کردم. از فکر خودم بیرون  آمدم و به سود و ضرر گذشت فکر کردم.

بعد از دیدن این فیلم عشق رو جور دیگری خواهید دید و درک خواهید کرد و می روید که عشق مجازی را رد کنید.

بعد از دیدن  این فیلم  مرفهان بی درد را جور دگری نگاه خواهید کرد و همین طور جانبازان را.

درکل، فیلم قشنگیست. دیدنش ضرر ندارد.